ایران، سرزمین مادری انگور است و قرنهاست که باغداران ما با تکیه بر ارقام بومی و اصیل، بهترین کشمشها و شیرینترین میوهها را تولید میکنند. وقتی صحبت از نهال انگور ایرانی میشود، یعنی داریم درباره گیاهی صحبت میکنیم که ژنتیک آن با آبوهوا، خاک و تنشهای اقلیمی کشورمان کاملاً عجین شده است. برخلاف ارقام وارداتی که شاید نیاز به مراقبتهای خاص و شرایط آزمایشگاهی داشته باشند، ارقام ایرانی مثل عسگری، یاقوتی، پیکامی، بیدانه سفید و قرمز، انگور شاهرودی و فخری، امتحان خود را در طول سالیان دراز پس دادهاند و گزینهای مطمئن برای احداث یک تاکستان پایدار محسوب میشوند.
در این بخش از فروشگاه، ما مجموعهای دستچین شده از پرفروشترین نهالهای انگور ایرانی را برایتان آماده کردهایم. این ارقام نه تنها برای تازهخوری طعمی نوستالژیک و بینظیر دارند، بلکه بهترین گزینه برای صنایع تبدیلی سنتی ما مثل تولید شیره، آبغوره و انواع کشمش صادراتی هستند. خرید نهال بومی یعنی حمایت از سرمایهای که با کمترین ریسک، بیشترین سازگاری را با باغ شما خواهد داشت و خیال شما را از بابت تلفات ناشی از ناسازگاری محیطی راحت میکند.
یکی از هنرهای باغدار ایرانی، انتخاب ترکیبی از ارقام است تا بتواند ویترین فروش خود را از ابتدای تابستان تا اواخر پاییز پر نگه دارد. در میان ارقام انگور ایرانی، تنوع زمانی فوقالعادهای وجود دارد. ما ارقام بسیار زودرسی مثل انگور یاقوتی داریم که در خردادماه و اوایل تیر، نوبرانه بازار هستند و قیمت بالایی دارند. در مقابل، ارقام دیررسی مانند انگور شاهرودی یا انگور فخری را داریم که تا اواخر مهر و حتی آبان روی شاخه میمانند و برای انبارداری و فروش در فصل سرما عالی هستند.
شناخت دقیق زمان رسیدن محصول به شما کمک میکند تا برنامهریزی درستی برای نیروی کار و فروش داشته باشید. مثلاً اگر در منطقهای هستید که سرمای پاییزه زود از راه میرسد، باید قید ارقام خیلی دیررس را بزنید و به سراغ ارقام میانرس مثل انگور عسگری یا بیدانه بروید. این تنوع در زمان رسیدن، به شما اجازه میدهد تا ریسک بازار را مدیریت کنید و تمام محصولتان در یک بازه زمانی کوتاه وارد بازار نشود که قیمت افت کند.
نهال انگور اساساً گیاهی عجول در باردهی است و این خبر خوبی برای سرمایهگذاران است. نهالهای انگور ایرانی که به صورت قلمههای ریشهدار قوی یا نهالهای گلدانی عرضه میشوند، معمولاً از همان سال دوم پس از کاشت، شروع به تولید خوشههایی کوچک میکنند که نشان از زنده بودن و پویایی گیاه دارد. البته توصیه ما این است که در دو سال اول، تمرکزتان را روی فرمدهی و اسکلتبندی بوته بگذارید و بار زیادی از آن نخواهید.
زمان تجاری شدن واقعی، یعنی سالی که برداشت محصول توجیه اقتصادی پیدا میکند و هزینههای باغ را پوشش میدهد، معمولاً از سال سوم یا چهارم شروع میشود. اگر از سیستمهای نوین هدایت تاک (مثل روشهای ایستاده یا داربستی) استفاده کنید واشی از ناسازگاری محیطی راحت میکند.
یکی از هنرهای باغدار ایرانی، انتخاب ترکیبی از ارقام است تا بتواند ویترین فروش خود را از ابتدای تابستان تا اواخر پاییز پر نگه دارد. در میان ارقام انگور ایرانی، تنوع زمانی فوقالعادهای وجود دارد. ما ارقام بسیار زودرسی مثل انگور یاقوتی داریم که در خردادماه و اوایل تیر، نوبرانه بازار هستند و قیمت بالایی دارند. در مقابل، ارقام دیررسی مانند انگور شاهرودی یا انگور فخری را داریم که تا اواخر مهر و حتی آبان روی شاخه میمانند و برای انبارداری و فروش در فصل سرما عالی هستند.
شناخت دقیق زمان رسیدن محصول به شما کمک میکند تا برنامهریزی درستی برای نیروی کار و فروش داشته باشید. مثلاً اگر در منطقهای هستید که سرمای پاییزه زود از راه میرسد، باید قید ارقام خیلی دیررس را بزنید و به سراغ ارقام میانرس مثل انگور عسگری یا بیدانه بروید. این تنوع در زمان رسیدن، به شما اجازه میدهد تا ریسک بازار را مدیریت کنید و تمام محصولتان در یک بازه زمانی کوتاه وارد بازار نشود که قیمت افت کند.
نهال انگور اساساً گیاهی عجول در باردهی است و این خبر خوبی برای سرمایهگذاران است. نهالهای انگور ایرانی که به صورت قلمههای ریشهدار قوی یا نهالهای گلدانی عرضه میشوند، معمولاً از همان سال دوم پس از کاشت، شروع به تولید خوشههایی کوچک میکنند که نشان از زنده بودن و پویایی گیاه دارد. البته توصیه ما این است که در دو سال اول، تمرکزتان را روی فرمدهی و اسکلتبندی بوته بگذارید و بار زیادی از آن نخواهید.
زمان تجاری شدن واقعی، یعنی سالی که برداشت محصول توجیه اقتصادی پیدا میکند و هزینههای باغ را پوشش میدهد، معمولاً از سال سوم یا چهارم شروع میشود. اگر از سیستمهای نوین هدایت تاک (مثل روشهای ایستاده یا داربستی) استفاده کنید و تغذیه باغ اصولی باشد، ارقام پربار ایرانی خیلی سریع به اوج عملکرد خود میرسند. سرعت رشد رویشی در انگورهای ایرانی بسیار بالاست و اگر هرس درستی انجام شود، خیلی زود صاحب یک تاکستان بالغ و درآمدزا خواهید شد.
زمان گلدهی برای باغدارانی که در مناطق سردسیر یا کوهستانی هستند، یک فاکتور حیاتی است. خوشبختانه اکثر ارقام انگور ایرانی با تقویم طبیعی کشورمان هماهنگ شدهاند و معمولاً در اواسط بهار (اردیبهشت ماه) و پس از عبور از خطر سرمای کشنده زمستان، شکوفه میدهند. این ویژگی باعث میشود که جوانههای گل از گزند یخبندانهای دیررس بهاره در امان بمانند.
البته تفاوتهای جزئی بین ارقام وجود دارد. برخی ارقام بومی مناطق سردسیر، ذاتاً دیرگل هستند و هوشمندانهتر عمل میکنند، در حالی که ارقام مخصوص مناطق گرمسیر ممکن است کمی زودتر بیدار شوند. در مرحله گلدهی، ثبات دمایی بسیار مهم است؛ چون اگر در این زمان بارندگی شدید یا سرمای ناگهانی رخ دهد، ممکن است فرآیند گردهافشانی مختل شده و خوشهها تنک شوند (به اصطلاح انگور دچار ریزش گل شود).
تنوع شکل و رنگ در انگورهای ایرانی، جشنوارهای از زیبایی است. ما انگورهایی با حبههای کشیده و استوانهای مثل انگور ریشبابا یا پیکامی داریم که ظاهری بسیار مجلسی دارند. در کنار آن، ارقامی با حبههای گرد و بیضی مثل عسگری و یاقوتی قرار دارند. پوست میوه نیز در ارقام مختلف ضخامت متفاوتی دارد؛ انگورهایی که پوست ضخیمتری دارند معمولاً برای نگهداری در سردخانه و حملونقل جادهای مناسبترند، در حالی که ارقام پوستنازک برای تازهخوری و تولید کشمش محبوبترند.
مهمترین دستهبندی ظاهری، هستهدار یا بیدانه بودن است. انگورهای بیدانه ایرانی (کشمشی) شهرت جهانی دارند و پادشاه صادرات خشکبار هستند. اما نباید از انگورهای هستهدار درشت و آبدار هم غافل شد که برای تولید آبمیوه، کنسانتره و مصارف محلی طرفداران خاص خودشان را دارند. رنگ حبهها نیز از سبز و زرد کهربایی تا قرمز، صورتی و سیاه پررنگ متغیر است که هر کدام مشتری خاص خودش را در بازار میوه و ترهبار دارد.
انگور گیاهی است که با سختیها میسازد، اما اگر بهترین خاک را در اختیارش بگذارید، شما را شگفتزده میکند. نهال انگور ایرانی بهترین عملکرد را در خاکهای لومی-شنی عمیق با زهکشی عالی نشان میدهد. ریشه انگور دوست دارد در عمق خاک نفوذ کند و از منابع زیرزمینی تغذیه نماید، بنابراین خاکهای سنگین رسی که آب را نگه میدارند و باعث خفگی ریشه میشوند، اصلا مناسب نیستند.
نکته جالب درباره ارقام ایرانی، تغذیه باغ اصولی باشد، ارقام پربار ایرانی خیلی سریع به اوج عملکرد خود میرسند. سرعت رشد رویشی در انگورهای ایرانی بسیار بالاست و اگر هرس درستی انجام شود، خیلی زود صاحب یک تاکستان بالغ و درآمدزا خواهید شد.
زمان گلدهی برای باغدارانی که در مناطق سردسیر یا کوهستانی هستند، یک فاکتور حیاتی است. خوشبختانه اکثر ارقام انگور ایرانی با تقویم طبیعی کشورمان هماهنگ شدهاند و معمولاً در اواسط بهار (اردیبهشت ماه) و پس از عبور از خطر سرمای کشنده زمستان، شکوفه میدهند. این ویژگی باعث میشود که جوانههای گل از گزند یخبندانهای دیررس بهاره در امان بمانند.
البته تفاوتهای جزئی بین ارقام وجود دارد. برخی ارقام بومی مناطق سردسیر، ذاتاً دیرگل هستند و هوشمندانهتر عمل میکنند، در حالی که ارقام مخصوص مناطق گرمسیر ممکن است کمی زودتر بیدار شوند. در مرحله گلدهی، ثبات دمایی بسیار مهم است؛ چون اگر در این زمان بارندگی شدید یا سرمای ناگهانی رخ دهد، ممکن است فرآیند گردهافشانی مختل شده و خوشهها تنک شوند (به اصطلاح انگور دچار ریزش گل شود).
تنوع شکل و رنگ در انگورهای ایرانی، جشنوارهای از زیبایی است. ما انگورهایی با حبههای کشیده و استوانهای مثل انگور ریشبابا یا پیکامی داریم که ظاهری بسیار مجلسی دارند. در کنار آن، ارقامی با حبههای گرد و بیضی مثل عسگری و یاقوتی قرار دارند. پوست میوه نیز در ارقام مختلف ضخامت متفاوتی دارد؛ انگورهایی که پوست ضخیمتری دارند معمولاً برای نگهداری در سردخانه و حملونقل جادهای مناسبترند، در حالی که ارقام پوستنازک برای تازهخوری و تولید کشمش محبوبترند.
مهمترین دستهبندی ظاهری، هستهدار یا بیدانه بودن است. انگورهای بیدانه ایرانی (کشمشی) شهرت جهانی دارند و پادشاه صادرات خشکبار هستند. اما نباید از انگورهای هستهدار درشت و آبدار هم غافل شد که برای تولید آبمیوه، کنسانتره و مصارف محلی طرفداران خاص خودشان را دارند. رنگ حبهها نیز از سبز و زرد کهربایی تا قرمز، صورتی و سیاه پررنگ متغیر است که هر کدام مشتری خاص خودش را در بازار میوه و ترهبار دارد.
انگور گیاهی است که با سختیها میسازد، اما اگر بهترین خاک را در اختیارش بگذارید، شما را شگفتزده میکند. نهال انگور ایرانی بهترین عملکرد را در خاکهای لومی-شنی عمیق با زهکشی عالی نشان میدهد. ریشه انگور دوست دارد در عمق خاک نفوذ کند و از منابع زیرزمینی تغذیه نماید، بنابراین خاکهای سنگین رسی که آب را نگه میدارند و باعث خفگی ریشه میشوند، اصلا مناسب نیستند.
نکته جالب درباره ارقام ایرانی، تحمل نسبتاً خوب آنها به خاکهای آهکی است. بسیاری از مناطق ایران خاکهای قلیایی و آهکی دارند و انگورهای بومی توانستهاند خود را با این شرایط وفق دهند. با این حال، اصلاح خاک قبل از کاشت و افزودن مواد آلی (کود دامی پوسیده) به چاله کاشت، شروع قدرتمندی را برای نهال رقم میزند. فراموش نکنید که زهکشی خط قرمز انگور است؛ زمین نباید باتلاقی باشد.
ایران کشوری آفتابی است و انگور هم عاشق نور خورشید! برای اینکه قند میوه بالا برود و رنگگیری حبهها کامل شود، درخت نیاز به تابستانهای گرم و طولانی و پاییزهای ملایم دارد. ارقام انگور ایرانی طوری تکامل یافتهاند که بتوانند گرمای شدید تابستانهای مناطق کویری و مرکزی ایران را تحمل کنند و در عین حال، برخی ارقام کوهستانی سرمای سخت زمستان را تاب میآورند.
به طور کلی، انگور نیاز سرمایی مشخصی دارد که باید در زمستان تامین شود تا در بهار با قدرت بیدار شود تحمل نسبتاً خوب آنها به خاکهای آهکی است. بسیاری از مناطق ایران خاکهای قلیایی و آهکی دارند و انگورهای بومی توانستهاند خود را با این شرایط وفق دهند. با این حال، اصلاح خاک قبل از کاشت و افزودن مواد آلی (کود دامی پوسیده) به چاله کاشت، شروع قدرتمندی را برای نهال رقم میزند. فراموش نکنید که زهکشی خط قرمز انگور است؛ زمین نباید باتلاقی باشد.
ایران کشوری آفتابی است و انگور هم عاشق نور خورشید! برای اینکه قند میوه بالا برود و رنگگیری حبهها کامل شود، درخت نیاز به تابستانهای گرم و طولانی و پاییزهای ملایم دارد. ارقام انگور ایرانی طوری تکامل یافتهاند که بتوانند گرمای شدید تابستانهای مناطق کویری و مرکزی ایران را تحمل کنند و در عین حال، برخی ارقام کوهستانی سرمای سخت زمستان را تاب میآورند.
به طور کلی، انگور نیاز سرمایی مشخصی دارد که باید در زمستان تامین شود تا در بهار با قدرت بیدار شود. مناطق خیلی مرطوب و شرجی (مثل نوار ساحلی شمال) معمولاً برای کشت تجاری انگور مناسب نیستند چون رطوبت بالا باعث شیوع بیماریهای قارچی مثل سفیدک میشود. اما در اقلیمهای خشک و نیمهخشک که ویژگی اکثر استانهای ایران است، این نهالها پادشاهی میکنند.
یکی از بزرگترین مزیتهای انگور، مقاومت نسبی آن به کمآبی است؛ تا جایی که در بسیاری از مناطق ایران کشت انگور به صورت دیم (بدون آبیاری) انجام میشود. اما اگر به دنبال باردهی اقتصادی و سایز درشت میوه هستید، نباید روی مقاومت گیاه ریسک کنید. نهالهای جوان در سالهای ابتدایی حتماً باید مدار آبیاری منظم (مثلاً هر 7 روز یکبار) داشته باشند تا ریشه مستقر شود.
در باغهای بالغ، سیستم آبیاری قطرهای بهترین گزینه است. این روش نه تنها در مصرف آب صرفهجویی میکند، بلکه از تماس مستقیم آب با طوقه درخت (که عامل بیماری است) جلوگیری میکند. نیاز آبی درخت انگور در زمانهای مختلف فرق دارد؛ مثلاً در زمان “غوره شدن” و بزرگ شدن حبهها نیاز آبی بالاست، اما در نزدیکی زمان برداشت، آبیاری را کاهش میدهند تا قند میوه متمرکز شود و از ترک خوردن حبهها جلوگیری گردد.
در باغداری سنتی ایران، فواصل کاشت گاهی بسیار کم در نظر گرفته میشد، اما در باغداری مدرن ما به تهویه و نور اهمیت بیشتری میدهیم. فاصله کاشت نهال انگور کاملاً به سیستم تربیتی که انتخاب میکنید (ایستاده/داربستی یا خزنده/پشتهای) بستگی دارد. در سیستمهای داربستی که پیشنهاد ما برای سهولت برداشت و کیفیت بالاتر است، معمولاً فاصله بین ردیفها را ۳ متر و فاصله بین دو بوته را ۲ تا ۲.۵ متر در نظر میگیرند.
رعایت فاصله استاندارد باعث میشود نور خورشید به تمام قسمتهای تاج و خوشههای داخلی برسد. این موضوع مستقیماً روی رنگگیری انگورهای رنگی (مثل صاحبی یا قرمز بیدانه) تاثیر دارد. همچنین گردش. مناطق خیلی مرطوب و شرجی (مثل نوار ساحلی شمال) معمولاً برای کشت تجاری انگور مناسب نیستند چون رطوبت بالا باعث شیوع بیماریهای قارچی مثل سفیدک میشود. اما در اقلیمهای خشک و نیمهخشک که ویژگی اکثر استانهای ایران است، این نهالها پادشاهی میکنند.
یکی از بزرگترین مزیتهای انگور، مقاومت نسبی آن به کمآبی است؛ تا جایی که در بسیاری از مناطق ایران کشت انگور به صورت دیم (بدون آبیاری) انجام میشود. اما اگر به دنبال باردهی اقتصادی و سایز درشت میوه هستید، نباید روی مقاومت گیاه ریسک کنید. نهالهای جوان در سالهای ابتدایی حتماً باید مدار آبیاری منظم (مثلاً هر 7 روز یکبار) داشته باشند تا ریشه مستقر شود.
در باغهای بالغ، سیستم آبیاری قطرهای بهترین گزینه است. این روش نه تنها در مصرف آب صرفهجویی میکند، بلکه از تماس مستقیم آب با طوقه درخت (که عامل بیماری است) جلوگیری میکند. نیاز آبی درخت انگور در زمانهای مختلف فرق دارد؛ مثلاً در زمان “غوره شدن” و بزرگ شدن حبهها نیاز آبی بالاست، اما در نزدیکی زمان برداشت، آبیاری را کاهش میدهند تا قند میوه متمرکز شود و از ترک خوردن حبهها جلوگیری گردد.
در باغداری سنتی ایران، فواصل کاشت گاهی بسیار کم در نظر گرفته میشد، اما در باغداری مدرن ما به تهویه و نور اهمیت بیشتری میدهیم. فاصله کاشت نهال انگور کاملاً به سیستم تربیتی که انتخاب میکنید (ایستاده/داربستی یا خزنده/پشتهای) بستگی دارد. در سیستمهای داربستی که پیشنهاد ما برای سهولت برداشت و کیفیت بالاتر است، معمولاً فاصله بین ردیفها را ۳ متر و فاصله بین دو بوته را ۲ تا ۲.۵ متر در نظر میگیرند.
رعایت فاصله استاندارد باعث میشود نور خورشید به تمام قسمتهای تاج و خوشههای داخلی برسد. این موضوع مستقیماً روی رنگگیری انگورهای رنگی (مثل صاحبی یا قرمز بیدانه) تاثیر دارد. همچنین گردش هوا بین شاخوبرگها، رطوبت را کاهش داده و نیاز شما به سمپاشی علیه قارچها را به شدت کم میکند. پس به خاطر کاشت چند نهال بیشتر، فضای تنفسی باغ را خفه نکنید.
ارقام ایرانی اگر به درستی مدیریت شوند، پتانسیل تولید حیرتانگیزی دارند. در باغات سنتی شاید عملکرد حدود ۲۰ تن در هکتار باشد، اما با استفاده از ارقام اصلاح شده و سیستمهای نوین، رسیدن به رکوردهای ۵۰ تا ۸۰ تن در هکتار اصلاً دور از دسترس نیست. ارقامی مثل بیدانه سفید یا پیکامی، بسیار پربار هستند و خوشههای سنگینی تولید میکنند.
میزان باردهی رابطه مستقیمی با هرس فرمدهی و تغذیه (چالکود) دارد. یک بوته انگور قوی میتواند دهها کیلوگرم محصول بدهد. البته نباید فراموش کرد که باردهی بیش از حد در یک سال، میتواند باعث “سالآوری” شود (یعنی سال بعد درخت کمبار شود). بنابراین تنک کردن خوشهها و متعادل نگه داشتن بار درخت، هنر باغدار است تا هر سال محصولی یکنواخت و باکیفیت داشته باشد.
وقتی نهال انگور میکارید، در واقع دارید برای نسلهای بعد از خودتان هم میراث به جا میگذارید. درخت مو به عمر طولانی شهرت دارد. یک تاکستان سالم و سرحال میتواند به راحتی بین ۶۰ تا ۸۰ سال و حتی بیشتر عمر اقتصادی مفید داشته باشد. در بسیاری از مناطق ایران، بوتههای انگوری را میبینیم که بیش از صد سال سن دارند و هنوز محصول میدهند.
حفظ عمر اقتصادی درخت در گرو سلامت تنه و ریشه است. جلوگیری از آسیبهای مکانیکی به تنه، مبارزه با آفاتی مثل زنجره مو و نماتدها، و هرسهای جوانسازی دورهای باعث میشود درخت همیشه نیروی جوانی خود را حفظ کند. انگور ایرانی گیاهی سختجان است و اگر با محبت با آن رفتار شود، سالهای سال برکت سفره شما خواهد بود.
قیمت نهالهای انگور ایرانی در مقایسه با ارقام تجاری خارجی و وارداتی، معمولاً مناسبتر و مقرونبهصرفهتر است. این قیمت مناسب به دلیل بومی بودن و تکثیر راحتتر این ارقام در داخل کشور است. البته قیمت نهایی بسته به سن نهال (یک ساله یا دو ساله)، نوع عرضه (ریشهلخت یا گلدانی) و اعتبار نهالستان متغیر است.
نکته مهم اینجاست که پایین بودن قیمت نباید شما را فریب دهد تا از هر فروشندهای خرید کنید. خرید نهال آلوده یا اشتباه (عدم تطابق رقم)، میتواند هزینههای سنگینی را در آینده به شما تحمیل کند. ما در اینجا با تضمین اصالت رقم و سلامت نهال، بهترین قیمت رقابتی بازار را ارائه میدهیم تا شما بتوانید با کمترین هزینه اولیه، باغی اصیل و پربار احداث کنید.
ایران، سرزمین مادری انگور است و قرنهاست که باغداران ما با تکیه بر ارقام بومی و اصیل، بهترین کشمشها و شیرینترین میوهها را تولید میکنند. وقتی صحبت از نهال انگور ایرانی میشود، یعنی داریم درباره گیاهی صحبت میکنیم که ژنتیک آن با آبوهوا، خاک و تنشهای اقلیمی کشورمان کاملاً عجین شده است. برخلاف ارقام وارداتی که شاید نیاز به مراقبتهای خاص و شرایط آزمایشگاهی داشته باشند، ارقام ایرانی مثل عسگری، یاقوتی، پیکامی، بیدانه سفید و قرمز، انگور شاهرودی و فخری، امتحان خود را در طول سالیان دراز پس دادهاند و گزینهای مطمئن برای احداث یک تاکستان پایدار محسوب میشوند.
در این بخش از فروشگاه، ما مجموعهای دستچین شده از پرفروشترین نهالهای انگور ایرانی را برایتان آماده کردهایم. این ارقام نه تنها برای تازهخوری طعمی نوستالژیک و بینظیر دارند، بلکه بهترین گزینه برای صنایع تبدیلی سنتی ما مثل تولید شیره، آبغوره و انواع کشمش صادراتی هستند. خرید نهال بومی یعنی حمایت از سرمایهای که با کمترین ریسک، بیشترین سازگاری را با باغ شما خواهد داشت و خیال شما را از بابت تلفات ناشی از ناسازگاری محیطی راحت میکند.
یکی از هنرهای باغدار ایرانی، انتخاب ترکیبی از ارقام است تا بتواند ویترین فروش خود را از ابتدای تابستان تا اواخر پاییز پر نگه دارد. در میان ارقام انگور ایرانی، تنوع زمانی فوقالعادهای وجود دارد. ما ارقام بسیار زودرسی مثل انگور یاقوتی داریم که در خردادماه و اوایل تیر، نوبرانه بازار هستند و قیمت بالایی دارند. در مقابل، ارقام دیررسی مانند انگور شاهرودی یا انگور فخری را داریم که تا اواخر مهر و حتی آبان روی شاخه میمانند و برای انبارداری و فروش در فصل سرما عالی هستند.
شناخت دقیق زمان رسیدن محصول به شما کمک میکند تا برنامهریزی درستی برای نیروی کار و فروش داشته باشید. مثلاً اگر در منطقهای هستید که سرمای پاییزه زود از راه میرسد، باید قید ارقام خیلی دیررس را بزنید و به سراغ ارقام میانرس مثل انگور عسگری یا بیدانه بروید. این تنوع در زمان رسیدن، به شما اجازه میدهد تا ریسک بازار را مدیریت کنید و تمام محصولتان در یک بازه زمانی کوتاه وارد بازار نشود که قیمت افت کند.
نهال انگور اساساً گیاهی عجول در باردهی است و این خبر خوبی برای سرمایهگذاران است. نهالهای انگور ایرانی که به صورت قلمههای ریشهدار قوی یا نهالهای گلدانی عرضه میشوند، معمولاً از همان سال دوم پس از کاشت، شروع به تولید خوشههایی کوچک میکنند که نشان از زنده بودن و پویایی گیاه دارد. البته توصیه ما این است که در دو سال اول، تمرکزتان را روی فرمدهی و اسکلتبندی بوته بگذارید و بار زیادی از آن نخواهید.
زمان تجاری شدن واقعی، یعنی سالی که برداشت محصول توجیه اقتصادی پیدا میکند و هزینههای باغ را پوشش میدهد، معمولاً از سال سوم یا چهارم شروع میشود. اگر از سیستمهای نوین هدایت تاک (مثل روشهای ایستاده یا داربستی) استفاده کنید واشی از ناسازگاری محیطی راحت میکند.
یکی از هنرهای باغدار ایرانی، انتخاب ترکیبی از ارقام است تا بتواند ویترین فروش خود را از ابتدای تابستان تا اواخر پاییز پر نگه دارد. در میان ارقام انگور ایرانی، تنوع زمانی فوقالعادهای وجود دارد. ما ارقام بسیار زودرسی مثل انگور یاقوتی داریم که در خردادماه و اوایل تیر، نوبرانه بازار هستند و قیمت بالایی دارند. در مقابل، ارقام دیررسی مانند انگور شاهرودی یا انگور فخری را داریم که تا اواخر مهر و حتی آبان روی شاخه میمانند و برای انبارداری و فروش در فصل سرما عالی هستند.
شناخت دقیق زمان رسیدن محصول به شما کمک میکند تا برنامهریزی درستی برای نیروی کار و فروش داشته باشید. مثلاً اگر در منطقهای هستید که سرمای پاییزه زود از راه میرسد، باید قید ارقام خیلی دیررس را بزنید و به سراغ ارقام میانرس مثل انگور عسگری یا بیدانه بروید. این تنوع در زمان رسیدن، به شما اجازه میدهد تا ریسک بازار را مدیریت کنید و تمام محصولتان در یک بازه زمانی کوتاه وارد بازار نشود که قیمت افت کند.
نهال انگور اساساً گیاهی عجول در باردهی است و این خبر خوبی برای سرمایهگذاران است. نهالهای انگور ایرانی که به صورت قلمههای ریشهدار قوی یا نهالهای گلدانی عرضه میشوند، معمولاً از همان سال دوم پس از کاشت، شروع به تولید خوشههایی کوچک میکنند که نشان از زنده بودن و پویایی گیاه دارد. البته توصیه ما این است که در دو سال اول، تمرکزتان را روی فرمدهی و اسکلتبندی بوته بگذارید و بار زیادی از آن نخواهید.
زمان تجاری شدن واقعی، یعنی سالی که برداشت محصول توجیه اقتصادی پیدا میکند و هزینههای باغ را پوشش میدهد، معمولاً از سال سوم یا چهارم شروع میشود. اگر از سیستمهای نوین هدایت تاک (مثل روشهای ایستاده یا داربستی) استفاده کنید و تغذیه باغ اصولی باشد، ارقام پربار ایرانی خیلی سریع به اوج عملکرد خود میرسند. سرعت رشد رویشی در انگورهای ایرانی بسیار بالاست و اگر هرس درستی انجام شود، خیلی زود صاحب یک تاکستان بالغ و درآمدزا خواهید شد.
زمان گلدهی برای باغدارانی که در مناطق سردسیر یا کوهستانی هستند، یک فاکتور حیاتی است. خوشبختانه اکثر ارقام انگور ایرانی با تقویم طبیعی کشورمان هماهنگ شدهاند و معمولاً در اواسط بهار (اردیبهشت ماه) و پس از عبور از خطر سرمای کشنده زمستان، شکوفه میدهند. این ویژگی باعث میشود که جوانههای گل از گزند یخبندانهای دیررس بهاره در امان بمانند.
البته تفاوتهای جزئی بین ارقام وجود دارد. برخی ارقام بومی مناطق سردسیر، ذاتاً دیرگل هستند و هوشمندانهتر عمل میکنند، در حالی که ارقام مخصوص مناطق گرمسیر ممکن است کمی زودتر بیدار شوند. در مرحله گلدهی، ثبات دمایی بسیار مهم است؛ چون اگر در این زمان بارندگی شدید یا سرمای ناگهانی رخ دهد، ممکن است فرآیند گردهافشانی مختل شده و خوشهها تنک شوند (به اصطلاح انگور دچار ریزش گل شود).
تنوع شکل و رنگ در انگورهای ایرانی، جشنوارهای از زیبایی است. ما انگورهایی با حبههای کشیده و استوانهای مثل انگور ریشبابا یا پیکامی داریم که ظاهری بسیار مجلسی دارند. در کنار آن، ارقامی با حبههای گرد و بیضی مثل عسگری و یاقوتی قرار دارند. پوست میوه نیز در ارقام مختلف ضخامت متفاوتی دارد؛ انگورهایی که پوست ضخیمتری دارند معمولاً برای نگهداری در سردخانه و حملونقل جادهای مناسبترند، در حالی که ارقام پوستنازک برای تازهخوری و تولید کشمش محبوبترند.
مهمترین دستهبندی ظاهری، هستهدار یا بیدانه بودن است. انگورهای بیدانه ایرانی (کشمشی) شهرت جهانی دارند و پادشاه صادرات خشکبار هستند. اما نباید از انگورهای هستهدار درشت و آبدار هم غافل شد که برای تولید آبمیوه، کنسانتره و مصارف محلی طرفداران خاص خودشان را دارند. رنگ حبهها نیز از سبز و زرد کهربایی تا قرمز، صورتی و سیاه پررنگ متغیر است که هر کدام مشتری خاص خودش را در بازار میوه و ترهبار دارد.
انگور گیاهی است که با سختیها میسازد، اما اگر بهترین خاک را در اختیارش بگذارید، شما را شگفتزده میکند. نهال انگور ایرانی بهترین عملکرد را در خاکهای لومی-شنی عمیق با زهکشی عالی نشان میدهد. ریشه انگور دوست دارد در عمق خاک نفوذ کند و از منابع زیرزمینی تغذیه نماید، بنابراین خاکهای سنگین رسی که آب را نگه میدارند و باعث خفگی ریشه میشوند، اصلا مناسب نیستند.
نکته جالب درباره ارقام ایرانی، تغذیه باغ اصولی باشد، ارقام پربار ایرانی خیلی سریع به اوج عملکرد خود میرسند. سرعت رشد رویشی در انگورهای ایرانی بسیار بالاست و اگر هرس درستی انجام شود، خیلی زود صاحب یک تاکستان بالغ و درآمدزا خواهید شد.
زمان گلدهی برای باغدارانی که در مناطق سردسیر یا کوهستانی هستند، یک فاکتور حیاتی است. خوشبختانه اکثر ارقام انگور ایرانی با تقویم طبیعی کشورمان هماهنگ شدهاند و معمولاً در اواسط بهار (اردیبهشت ماه) و پس از عبور از خطر سرمای کشنده زمستان، شکوفه میدهند. این ویژگی باعث میشود که جوانههای گل از گزند یخبندانهای دیررس بهاره در امان بمانند.
البته تفاوتهای جزئی بین ارقام وجود دارد. برخی ارقام بومی مناطق سردسیر، ذاتاً دیرگل هستند و هوشمندانهتر عمل میکنند، در حالی که ارقام مخصوص مناطق گرمسیر ممکن است کمی زودتر بیدار شوند. در مرحله گلدهی، ثبات دمایی بسیار مهم است؛ چون اگر در این زمان بارندگی شدید یا سرمای ناگهانی رخ دهد، ممکن است فرآیند گردهافشانی مختل شده و خوشهها تنک شوند (به اصطلاح انگور دچار ریزش گل شود).
تنوع شکل و رنگ در انگورهای ایرانی، جشنوارهای از زیبایی است. ما انگورهایی با حبههای کشیده و استوانهای مثل انگور ریشبابا یا پیکامی داریم که ظاهری بسیار مجلسی دارند. در کنار آن، ارقامی با حبههای گرد و بیضی مثل عسگری و یاقوتی قرار دارند. پوست میوه نیز در ارقام مختلف ضخامت متفاوتی دارد؛ انگورهایی که پوست ضخیمتری دارند معمولاً برای نگهداری در سردخانه و حملونقل جادهای مناسبترند، در حالی که ارقام پوستنازک برای تازهخوری و تولید کشمش محبوبترند.
مهمترین دستهبندی ظاهری، هستهدار یا بیدانه بودن است. انگورهای بیدانه ایرانی (کشمشی) شهرت جهانی دارند و پادشاه صادرات خشکبار هستند. اما نباید از انگورهای هستهدار درشت و آبدار هم غافل شد که برای تولید آبمیوه، کنسانتره و مصارف محلی طرفداران خاص خودشان را دارند. رنگ حبهها نیز از سبز و زرد کهربایی تا قرمز، صورتی و سیاه پررنگ متغیر است که هر کدام مشتری خاص خودش را در بازار میوه و ترهبار دارد.
انگور گیاهی است که با سختیها میسازد، اما اگر بهترین خاک را در اختیارش بگذارید، شما را شگفتزده میکند. نهال انگور ایرانی بهترین عملکرد را در خاکهای لومی-شنی عمیق با زهکشی عالی نشان میدهد. ریشه انگور دوست دارد در عمق خاک نفوذ کند و از منابع زیرزمینی تغذیه نماید، بنابراین خاکهای سنگین رسی که آب را نگه میدارند و باعث خفگی ریشه میشوند، اصلا مناسب نیستند.
نکته جالب درباره ارقام ایرانی، تحمل نسبتاً خوب آنها به خاکهای آهکی است. بسیاری از مناطق ایران خاکهای قلیایی و آهکی دارند و انگورهای بومی توانستهاند خود را با این شرایط وفق دهند. با این حال، اصلاح خاک قبل از کاشت و افزودن مواد آلی (کود دامی پوسیده) به چاله کاشت، شروع قدرتمندی را برای نهال رقم میزند. فراموش نکنید که زهکشی خط قرمز انگور است؛ زمین نباید باتلاقی باشد.
ایران کشوری آفتابی است و انگور هم عاشق نور خورشید! برای اینکه قند میوه بالا برود و رنگگیری حبهها کامل شود، درخت نیاز به تابستانهای گرم و طولانی و پاییزهای ملایم دارد. ارقام انگور ایرانی طوری تکامل یافتهاند که بتوانند گرمای شدید تابستانهای مناطق کویری و مرکزی ایران را تحمل کنند و در عین حال، برخی ارقام کوهستانی سرمای سخت زمستان را تاب میآورند.
به طور کلی، انگور نیاز سرمایی مشخصی دارد که باید در زمستان تامین شود تا در بهار با قدرت بیدار شود تحمل نسبتاً خوب آنها به خاکهای آهکی است. بسیاری از مناطق ایران خاکهای قلیایی و آهکی دارند و انگورهای بومی توانستهاند خود را با این شرایط وفق دهند. با این حال، اصلاح خاک قبل از کاشت و افزودن مواد آلی (کود دامی پوسیده) به چاله کاشت، شروع قدرتمندی را برای نهال رقم میزند. فراموش نکنید که زهکشی خط قرمز انگور است؛ زمین نباید باتلاقی باشد.
ایران کشوری آفتابی است و انگور هم عاشق نور خورشید! برای اینکه قند میوه بالا برود و رنگگیری حبهها کامل شود، درخت نیاز به تابستانهای گرم و طولانی و پاییزهای ملایم دارد. ارقام انگور ایرانی طوری تکامل یافتهاند که بتوانند گرمای شدید تابستانهای مناطق کویری و مرکزی ایران را تحمل کنند و در عین حال، برخی ارقام کوهستانی سرمای سخت زمستان را تاب میآورند.
به طور کلی، انگور نیاز سرمایی مشخصی دارد که باید در زمستان تامین شود تا در بهار با قدرت بیدار شود. مناطق خیلی مرطوب و شرجی (مثل نوار ساحلی شمال) معمولاً برای کشت تجاری انگور مناسب نیستند چون رطوبت بالا باعث شیوع بیماریهای قارچی مثل سفیدک میشود. اما در اقلیمهای خشک و نیمهخشک که ویژگی اکثر استانهای ایران است، این نهالها پادشاهی میکنند.
یکی از بزرگترین مزیتهای انگور، مقاومت نسبی آن به کمآبی است؛ تا جایی که در بسیاری از مناطق ایران کشت انگور به صورت دیم (بدون آبیاری) انجام میشود. اما اگر به دنبال باردهی اقتصادی و سایز درشت میوه هستید، نباید روی مقاومت گیاه ریسک کنید. نهالهای جوان در سالهای ابتدایی حتماً باید مدار آبیاری منظم (مثلاً هر 7 روز یکبار) داشته باشند تا ریشه مستقر شود.
در باغهای بالغ، سیستم آبیاری قطرهای بهترین گزینه است. این روش نه تنها در مصرف آب صرفهجویی میکند، بلکه از تماس مستقیم آب با طوقه درخت (که عامل بیماری است) جلوگیری میکند. نیاز آبی درخت انگور در زمانهای مختلف فرق دارد؛ مثلاً در زمان “غوره شدن” و بزرگ شدن حبهها نیاز آبی بالاست، اما در نزدیکی زمان برداشت، آبیاری را کاهش میدهند تا قند میوه متمرکز شود و از ترک خوردن حبهها جلوگیری گردد.
در باغداری سنتی ایران، فواصل کاشت گاهی بسیار کم در نظر گرفته میشد، اما در باغداری مدرن ما به تهویه و نور اهمیت بیشتری میدهیم. فاصله کاشت نهال انگور کاملاً به سیستم تربیتی که انتخاب میکنید (ایستاده/داربستی یا خزنده/پشتهای) بستگی دارد. در سیستمهای داربستی که پیشنهاد ما برای سهولت برداشت و کیفیت بالاتر است، معمولاً فاصله بین ردیفها را ۳ متر و فاصله بین دو بوته را ۲ تا ۲.۵ متر در نظر میگیرند.
رعایت فاصله استاندارد باعث میشود نور خورشید به تمام قسمتهای تاج و خوشههای داخلی برسد. این موضوع مستقیماً روی رنگگیری انگورهای رنگی (مثل صاحبی یا قرمز بیدانه) تاثیر دارد. همچنین گردش. مناطق خیلی مرطوب و شرجی (مثل نوار ساحلی شمال) معمولاً برای کشت تجاری انگور مناسب نیستند چون رطوبت بالا باعث شیوع بیماریهای قارچی مثل سفیدک میشود. اما در اقلیمهای خشک و نیمهخشک که ویژگی اکثر استانهای ایران است، این نهالها پادشاهی میکنند.
یکی از بزرگترین مزیتهای انگور، مقاومت نسبی آن به کمآبی است؛ تا جایی که در بسیاری از مناطق ایران کشت انگور به صورت دیم (بدون آبیاری) انجام میشود. اما اگر به دنبال باردهی اقتصادی و سایز درشت میوه هستید، نباید روی مقاومت گیاه ریسک کنید. نهالهای جوان در سالهای ابتدایی حتماً باید مدار آبیاری منظم (مثلاً هر 7 روز یکبار) داشته باشند تا ریشه مستقر شود.
در باغهای بالغ، سیستم آبیاری قطرهای بهترین گزینه است. این روش نه تنها در مصرف آب صرفهجویی میکند، بلکه از تماس مستقیم آب با طوقه درخت (که عامل بیماری است) جلوگیری میکند. نیاز آبی درخت انگور در زمانهای مختلف فرق دارد؛ مثلاً در زمان “غوره شدن” و بزرگ شدن حبهها نیاز آبی بالاست، اما در نزدیکی زمان برداشت، آبیاری را کاهش میدهند تا قند میوه متمرکز شود و از ترک خوردن حبهها جلوگیری گردد.
در باغداری سنتی ایران، فواصل کاشت گاهی بسیار کم در نظر گرفته میشد، اما در باغداری مدرن ما به تهویه و نور اهمیت بیشتری میدهیم. فاصله کاشت نهال انگور کاملاً به سیستم تربیتی که انتخاب میکنید (ایستاده/داربستی یا خزنده/پشتهای) بستگی دارد. در سیستمهای داربستی که پیشنهاد ما برای سهولت برداشت و کیفیت بالاتر است، معمولاً فاصله بین ردیفها را ۳ متر و فاصله بین دو بوته را ۲ تا ۲.۵ متر در نظر میگیرند.
رعایت فاصله استاندارد باعث میشود نور خورشید به تمام قسمتهای تاج و خوشههای داخلی برسد. این موضوع مستقیماً روی رنگگیری انگورهای رنگی (مثل صاحبی یا قرمز بیدانه) تاثیر دارد. همچنین گردش هوا بین شاخوبرگها، رطوبت را کاهش داده و نیاز شما به سمپاشی علیه قارچها را به شدت کم میکند. پس به خاطر کاشت چند نهال بیشتر، فضای تنفسی باغ را خفه نکنید.
ارقام ایرانی اگر به درستی مدیریت شوند، پتانسیل تولید حیرتانگیزی دارند. در باغات سنتی شاید عملکرد حدود ۲۰ تن در هکتار باشد، اما با استفاده از ارقام اصلاح شده و سیستمهای نوین، رسیدن به رکوردهای ۵۰ تا ۸۰ تن در هکتار اصلاً دور از دسترس نیست. ارقامی مثل بیدانه سفید یا پیکامی، بسیار پربار هستند و خوشههای سنگینی تولید میکنند.
میزان باردهی رابطه مستقیمی با هرس فرمدهی و تغذیه (چالکود) دارد. یک بوته انگور قوی میتواند دهها کیلوگرم محصول بدهد. البته نباید فراموش کرد که باردهی بیش از حد در یک سال، میتواند باعث “سالآوری” شود (یعنی سال بعد درخت کمبار شود). بنابراین تنک کردن خوشهها و متعادل نگه داشتن بار درخت، هنر باغدار است تا هر سال محصولی یکنواخت و باکیفیت داشته باشد.
وقتی نهال انگور میکارید، در واقع دارید برای نسلهای بعد از خودتان هم میراث به جا میگذارید. درخت مو به عمر طولانی شهرت دارد. یک تاکستان سالم و سرحال میتواند به راحتی بین ۶۰ تا ۸۰ سال و حتی بیشتر عمر اقتصادی مفید داشته باشد. در بسیاری از مناطق ایران، بوتههای انگوری را میبینیم که بیش از صد سال سن دارند و هنوز محصول میدهند.
حفظ عمر اقتصادی درخت در گرو سلامت تنه و ریشه است. جلوگیری از آسیبهای مکانیکی به تنه، مبارزه با آفاتی مثل زنجره مو و نماتدها، و هرسهای جوانسازی دورهای باعث میشود درخت همیشه نیروی جوانی خود را حفظ کند. انگور ایرانی گیاهی سختجان است و اگر با محبت با آن رفتار شود، سالهای سال برکت سفره شما خواهد بود.
قیمت نهالهای انگور ایرانی در مقایسه با ارقام تجاری خارجی و وارداتی، معمولاً مناسبتر و مقرونبهصرفهتر است. این قیمت مناسب به دلیل بومی بودن و تکثیر راحتتر این ارقام در داخل کشور است. البته قیمت نهایی بسته به سن نهال (یک ساله یا دو ساله)، نوع عرضه (ریشهلخت یا گلدانی) و اعتبار نهالستان متغیر است.
نکته مهم اینجاست که پایین بودن قیمت نباید شما را فریب دهد تا از هر فروشندهای خرید کنید. خرید نهال آلوده یا اشتباه (عدم تطابق رقم)، میتواند هزینههای سنگینی را در آینده به شما تحمیل کند. ما در اینجا با تضمین اصالت رقم و سلامت نهال، بهترین قیمت رقابتی بازار را ارائه میدهیم تا شما بتوانید با کمترین هزینه اولیه، باغی اصیل و پربار احداث کنید.
